Karanlıktı gözalabildiğine hayatım
Depremler yaşamıştım da yerle bir olmuştu duygularım
En şiddetlisiydi açılan çukurlara dağılması ruhumun
Bir enkazdı şimdi evim dediğim,
Üşüyordu Avuçlarımda parçalanmış yüreğim
Hadi git!...ardına bakma sakın
Yüzüne o mağrur bakışlarını takın
Görmeden git,fırtınalar kopuyor içerimde
Ne zormuş gönül gözünden silmek anıları
Daha yeni topladım uyanıp...
Darmadağınık bıraktığın yatağını
Karanlıktan ve kimsesizlikten korkarım bilirsin.
Sabaha kadar yaktım ışıkları
İnsanın kendini kandırması kolaymış meğer
Yan odada uyuduğuna inandırdım kendimi
Söyle kazandıkların kaybettiklerine değdimi?
Duydum...bir çare bulamadım demişsin
Nereye gideceğini bilememişsin.
Gel al artık geride bıraktıklarını...
Acı veriyor kapının önündeki terliklerin
Dolapta asılı duruyor hala giysilerin.
Eskileri karıştırdım bugün
Ne güzel gelinmişim ve sen ne kadar yakışıklı
Daha dün gibiydi ilk evimin eşiğine adım atışım.
İlk mektubunu buldum biliyormusun
"Er mektubu görülmüştür" yazıyordu üzerinde..
Birde onca zaman yolunu gözlemiştim
Ve seni ne çok özlemiştim...
Artık özlemlerimde yok
Sen de yoksun,zaten hiç olmamıştın ki...
Daha yolun başındayken terk etmiştin yüreğimi
Bir tek mektuplarındaydı özleyen sevgin
Sahi beni hiç sevmişmiydin?
Biliyorum geleceğim desen de ben istemeyeceğim seni
Özlediğim sen değilsin,ben sevilmeyi özlüyorum
Sen beni hiç sevmedin ki...
Onca zaman suskundum biliyorsun
Oysa hep dilimin ucundaydı adın
Söyleyemedim seslenemedim ardından
Git!...ardına bakma sakın
Ama ne olur herşeyini götür giderken
Bana sadece sensizliğim kalsın...
_________________